Duh kakasih hate
Anu kamari ngaragragkeun hanjeluna kana cimata
Kuring rek cumarita dina ieu sajak
Carita cinta nu karandapan ku urang duaan
Dina sataun anu kalima na
Urang babarengan di alam marcapada
Karek ayeuna cinta urang lir ibarat pasawahan
Anu ngan saukur ngarepkeun
Kukadatanganana panon poe jeung cihujan
Taya gemuk sabukur bukur acan anu kaawur
Kana sakujur awak pirang pirang sawah
Nineung kana pangawuran
Nineung kana panyeboran
Anu sakumaha baheula dilakonan
Taya kaliwat kuurang duaan
Tapi uyuhan pare teh jadi oge
Ngambul ngajaul ngajangkungan
Nerekab mahabu disaenggoning pasawahan
Sanajan teu kacipta
Kumaha jadina engke eta pare
Jadi beas atawa henteuna kuring teu apal
Ngan Gusti nu Maha Uninga
Kuring gimir kudu lumpat tina takdir
Kuring ngan ukur ngarep-ngarep
Kana panen kabagjaan keur urang duaan
Tasikmalaya, 04 Agustus 2001
Mr_Moed 01:30 WIB
Thursday, November 24, 2011
Wednesday, November 23, 2011
Tentang Mimpi
Wahai
Putih bergaris
Izinkan
kembali wajahmu kulukis
Dengan
sedikit untaian cerita
Yang
kan diurai oleh sang pena
Kuceritakan
kepadamu hari ini
Tentang
mimpi yang hantui aku
Kuceritakan
kepadanya hari ini
Karna
tadi malam menghampiriku
Keindahan
semu debarkan hati
Kebahagiaan
maya getarkan jiwa
Sesaat
hilang ditelan sunyi
Kuberanjak
berharap ini nyata
Namun
ia hanya mimpi belaka
Yang
tak lelahnya terus datang
Meski
hanya sekedar mimpi saja
Kau
buat asa menggantang
Wahai
putih bergaris
Kusudahi
dulu cerita ini
Cerita
sementara nan manis
Tak
tahu akankah ia kembali
Tangerang, 23 Nopember 2011
11:11 WIB
Label:
Puisiku
Subscribe to:
Posts (Atom)